20211026 கோகுல விருந்தாவனத்தில் மரியாதை இல்லாத தூய பற்று ஆட்சி செய்கிறது.

2021 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 26 ஆம் தேதி இந்தியாவின் ஸ்ரீ தாமா மாயாபூரில் அவரது புனித ஜெயபதாகா ஸ்வாமி மஹாராஜா அவர்களால் வழங்கப்பட்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்யா புத்தகத் தொகுப்பு பின்வருமாறு .

மூகாம் கரோதி வாசலம் பங்கும் லங்காயதே கிரிம்
யத்-கிருபா தம் அஹம் வந்தே ஸ்ரீ-குரு தினா-தாரம்
பரமானந்தம் மாதாவரன் சதாரணவம்.

ஹரிஹ ஓம் தத் சத்!

ஹரே கிருஷ்ணா! அன்பான பக்தர்களே! இன்று நாம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்ய புத்தகத்தின் தொகுப்பைத் தொடர்வோம் . இன்றைய அத்தியாயம் பின்வருமாறு தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது:

கோகுல விருந்தாவனத்தில் மரியாதை இல்லாத தூய பற்று ஆட்சி செய்கிறது.

பிரிவின் கீழ்: பகவான் ஸ்ரீ சைதன்ய மஹாபிரபு ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமிக்கு அறிவுறுத்துகிறார்

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.192

மதுரரதி த்விவிதா —(1) ஐஸ்வர்ய-மிஸ்ரா ஓ (2) கேவலா :—

புனஹ் கிருஷ்ண-ரதி ஹய துய்தா பிரகார
ஐஸ்வர்ய-ஞான-மிஸ்ரா, கேவல-பேத ஆரா

மொழிபெயர்ப்பு: கிருஷ்ணர் மீதான பற்று இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒன்று பிரமிப்பு மற்றும் பயபக்தியுடன் கூடிய பற்று, மற்றொன்று பக்தி இல்லாத தூய பற்று.

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, இரண்டு வகையான பற்றுகள் உள்ளன - பிரமிப்பு மற்றும் பயபக்தியுடன், மற்றும் பிரமிப்பு மற்றும் பயபக்தி இல்லாமல்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.193

கோகுலே 'கேவலா' ரதி எவன் வைகுந்த, மதுரா துவாரகாயா 'ஐஸ்வர்ய-பிரதான' ரதி:—

கோகுலே 'கேவலா' ரதி—ஐஸ்வர்ய-ஞான-ஹீன
புரி-த்வயே, வைகுண்டாத்யே—ஐஸ்வர்ய-பிரவிணா

மொழிபெயர்ப்பு: பயபக்தி இல்லாத தூய பற்று கோகுல பிருந்தாவனத்தில் காணப்படுகிறது. பிரமிப்பும் பயபக்தியும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பற்று மதுரா மற்றும் துவாரகா ஆகிய இரண்டு நகரங்களிலும், வைகுண்டத்திலும் காணப்படுகிறது.

ஜெயபதாக சுவாமி: பக்தி என்பது கிருஷ்ணரின் முழுமையான நிலையை உணர்ந்த பக்தர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது, கேவல பற்று என்பது அவர்கள் கிருஷ்ணரின் மரியாதைக்குரிய நிலையை உணராமல் , அவருக்காக மட்டுமே கிருஷ்ணரிடம் பற்றுடன் இருப்பதைக் குறிக்கிறது . இந்த மனநிலை கோகுலம், பிருந்தாவனத்தில் தெரியும்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.194

ஐஸ்வர்ய-பிரதான ரதிதே ராக-சங்குசிதா, கேவலய ஐஸ்வர்ய-ஞானேர அபாவ:—

ஐஸ்வர்ய-ஞான-பிரதான்யே சம்குசிதா ப்ரீதி
தேகியா நா மானே ஐஸ்வர்யா—கேவலர ரிதி

மொழிபெயர்ப்பு: செல்வம் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கும்போது, ​​கடவுள் மீதான அன்பு ஓரளவு முடமாகிவிடும். இருப்பினும், கேவல பக்தியின்படி , பக்தர் கிருஷ்ணரின் வரம்பற்ற சக்தியைக் கண்டாலும், அவர் தன்னை அவருக்குச் சமமாகக் கருதுகிறார்.

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, அவரது நண்பர்களான கோபர்கள், கிருஷ்ணருக்கு உதவ வேண்டும் என்று நினைத்து, கோவர்தன மலையில் தங்கள் குச்சிகளை வைத்தார்கள் , கிருஷ்ணர் மீதான அவர்களின் அன்பு சம அளவில் இருந்தது.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.195

வ்ரஜே சாந்த ஓ தாஸ்யே கோதௌ ஐஸ்வர்ய-ஜ்ஞான தகிலியோ சக்யா, வாத்சல்யா ஓ மதுர-ரஸே ஐஸ்வர்ய-ஞானபவ:—

சாந்த-தாஸ்ய-ரஸே ஐஸ்வர்ய காஹாம் உதீபனா
வாத்சல்ய-சக்ய-மதுரே தா' கரே சம்கோசனா

மொழிபெயர்ப்பு: நடுநிலைமை மற்றும் சேவையின் ஆழ்நிலை தளத்தில், சில நேரங்களில் இறைவனின் ஆடம்பரம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கும். ஆனால் சகோதர, பெற்றோர் மற்றும் தாம்பத்திய அன்பின் ஆழ்நிலை மென்மையான தன்மைகளில் , ஆடம்பரம் குறைக்கப்படுகிறது.

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, வைகுண்டத்தைப் போலவே, ஒருவர் பகவான் மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர் என்பதை அறிந்து அவரை வணங்கலாம் , அவர்கள் அவரை பிரமிப்புடனும் பயபக்தியுடனும் வணங்குகிறார்கள், ஆனால் கோகுலத்தில், பிருந்தாவனத்தில், அவர்கள் கிருஷ்ணரை அவரது பதவிக்காக அல்ல , மாறாக அவரை நேசிப்பதால் அன்பினால் வணங்குகிறார்கள் .

சைதன்ய கரிதாமிருதா, மத்திய-லீலா 19.196

ஐஸ்வர்ய-மிஸ்ரராதிதே அபானகே 'தினா' ஓ கிருஷ்ணகே 'பிரபு' ஞான—

(1) வாத்சல்யா-ரதிதே வாசுதேவா ஓ தேவகி:—

வாசுதேவ-தேவகிர கிருஷ்ண காரணா வண்டில
ஐஸ்வர்ய-ஞானே துஷார மனே பய ஹைலா

மொழிபெயர்ப்பு: கிருஷ்ணர் தனது தாய் மற்றும் தந்தையர்களான வாசுதேவர் மற்றும் தேவகியின் தாமரை பாதங்களில் பிரார்த்தனை செய்தபோது, ​​அவரது ஐஸ்வர்யங்களைப் பற்றிய அறிவால் அவர்கள் இருவரும் பிரமிப்பு, மரியாதை மற்றும் பயத்தை உணர்ந்தனர்.

ஜெயபதாக சுவாமி: கிருஷ்ணர் தன்னை ஒரு மகனாக நடத்த வேண்டும் என்று விரும்பினார், ஏனென்றால் அவர் தான் கம்சனை விடுவித்த உயர்ந்த நபர் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர் , எனவே அவர்கள் பயத்தில் பிரமிப்பையும் மரியாதையையும் உணர்ந்தனர். பின்னர் கிருஷ்ணர் அவர்கள் மீது சிறிது லீலா தூசியைத் தூவினார், பின்னர் அவர்கள் தனது நிலைப்பாட்டை மறந்து அவரை தங்கள் மகனாக நடத்தினர்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.197

ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.44.51)—

தேவகி வாசுதேவஶ்ச
விஜ்ஞாய ஜகத்-ஈஸ்வரௌ
க்ருத-ஸம்வந்தனௌ புத்ரௌ
ஸாஸ்வஜாதே ந ஷாங்கிதௌ

மொழிபெயர்ப்பு: 'தேவகியும் வாசுதேவரும் தங்களுக்கு வணக்கம் செலுத்திய தங்கள் இரண்டு மகன்களான கிருஷ்ணரும் பலராமரும் முழுமுதற் கடவுள் என்பதை உணர்ந்தபோது, ​​அவர்கள் பயந்து அவர்களைத் தழுவிக் கொள்ளவில்லை.'

பொருளுரை: ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10.44.51) மேற்கோள் காட்டப்பட்ட இந்தப் பாடல், கிருஷ்ணரும் பலராமரும் கம்சனைக் கொன்ற பிறகு என்ன நடந்தது என்பதை விவரிக்கிறது. வாசுதேவரும் தேவகியும் தங்கள் மகன் வலிமைமிக்க அசுரன் கம்சனைக் கொல்வதைக் கண்டனர், அதன் பிறகு அவர்கள் உடனடியாக தங்கள் கட்டிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டனர். பின்னர் பலராமரும் கிருஷ்ணரும் தேவகி மற்றும் வாசுதேவருக்கு மரியாதை செலுத்தினர். தந்தை மற்றும் தாய் இருவரும் தங்கள் மகன்களை அரவணைக்க விரும்பினர், ஆனால் கிருஷ்ணரும் பலராமரும் முழுமுதற் கடவுள் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொண்டனர், எனவே அவர்கள் அவர்களை அரவணைக்கத் தயங்கினர். எனவே கிருஷ்ணர் மற்றும் பலராமர் மீதான அவர்களின் பெற்றோரின் அன்பு பிரமிப்பு மற்றும் பயபக்தியால் தடைபட்டு குறைந்தது.

ஜெயபதாக சுவாமி: கிருஷ்ணர் தனது பக்தர்கள் அன்புடனும் பக்தியுடனும் நடத்தும்போது அவரைப் பாராட்டுகிறார், ஆனால் பௌதிக உலகில், ஒருவர் மிகவும் பணக்காரராகவும், மிகவும் பிரபலமாகவும் இருக்கிறார், ஆனால் யாராவது தங்கள் செல்வத்தாலும் புகழாலும் அவர்களைப் பாராட்டினால் அவர்களுக்கு அது அவ்வளவு பிடிக்காது, ஆனால் ஒருவர் ஒரு நண்பராக இருந்தால் அவர்கள் அதை அதிகமாகப் பாராட்டுகிறார்கள். கிருஷ்ணர் தனது பெற்றோர், நண்பர்கள், தனது திருமண காதலர்கள் ஆகியோரைப் பாராட்டுகிறார், அவரை ஒரு உயர்ந்த நபராக அல்ல, மாறாக ஒரு நண்பராகவோ, மகனாகவோ அல்லது காதலராகவோ நேரடி பாசத்துடன் நடத்த வேண்டும் .

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.198

2) சாக்ய-ரதிதே அர்ஜுனன்:—

க்ருஷ்ணேர விஸ்வ-ரூப தேகி' அர்ஜுனேர ஹைலா பய
சக்ய-பாவே தர்ஷஷ்ய க்ஷமபய கரியா வினயா

மொழிபெயர்ப்பு: கிருஷ்ணர் தனது விஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்தியபோது, ​​அர்ஜுனன் பயபக்தியுடனும் பயத்துடனும் ஆனார், மேலும் கிருஷ்ணரை ஒரு நண்பராகக் கருதி கடந்த காலத்தில் அவர் காட்டிய ஆணவத்திற்காக மன்னிப்பு கேட்டார்.

சைதன்ய கரிதாமிருதா, மத்திய-லீலா 19.199-200

ஸ்ரீமத்-பகவத் கீதை (11.41-42)

சகேதி மத்வா ப்ரஸபங் யத் உக்தஂ ஹே கிருஷ்ணா
ஹே யாதவ ஹே சகேதி
அஜானதா மஹிமானம் தவேதாம்
மாயா பிரமாதாத் பிரணாயேன வாபி

யாச் சாவஹாசார்த்தம் அசத்-கிருதோ 'சி
விஹார-சய்யாசன-போஜநேஷு
ஏகோ 'த வாபி அச்யுத தத்-சமாக்ஷம்
தத் க்ஷமயே த்வம் அஹம் அப்ரமேயம்

மொழிபெயர்ப்பு: 'உன்னை என் நண்பனாக நினைத்து, உன் பெருமைகளை அறியாமல், நான் உன்னை ஓ கிருஷ்ணா," ஓ யாதவா," ஓ என் நண்பா," என்று அவசரமாக அழைத்தேன். பைத்தியக்காரத்தனத்திலோ அல்லது காதலிலோ நான் செய்ததை மன்னித்துவிடு. நாங்கள் ஓய்வெடுக்கும்போது, ​​ஒரே படுக்கையில் படுத்திருக்கும்போது, ​​அல்லது ஒன்றாக உட்கார்ந்து அல்லது சாப்பிட்டபோது, ​​சில சமயங்களில் தனியாகவும், சில சமயங்களில் பல நண்பர்கள் முன்னிலையில் , கேலி செய்து, உன்னை பலமுறை அவமதித்திருக்கிறேன் . ஓ தவறாதவனே, அந்த எல்லா குற்றங்களுக்கும் என்னை மன்னித்துவிடு.'

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருடன் மிகவும் நெருக்கமான நட்புறவைக் கொண்டிருந்தார். கிருஷ்ணர் அவருக்கு பிரபஞ்ச ரூபத்தைக் காட்டியபோது, ​​அவர் பிரமிப்பாலும், மரியாதையாலும் நிறைந்து , பின்னர் மன்னிப்புக்காக மன்றாடினார்.

பொருளுரை: இது பகவத் கீதையிலிருந்து (11.41-42) ஒரு மேற்கோள். இந்தப் பதத்தில், அர்ஜுனன், குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் தனது விஸ்வரூபத்தைக் காட்டிக் கொண்டிருந்த கிருஷ்ணரைப் பற்றிப் பேசுகிறான்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.201

(3) மதுரா ராட்டிட் ருக்மிணி:—

கிருஷ்ணா யதி ருக்மிணிரே கைலா பரிஹாஸ
'கிருஷ்ண சாடிபேனா'—ஜானி' ருக்மிணிர ஹைலா த்ராசா

மொழிபெயர்ப்பு: கிருஷ்ணர் ராணி ருக்மிணியுடன் நகைச்சுவையாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தாலும், அவர் தனது சகவாசத்தை விட்டுக்கொடுக்கப் போகிறார் என்று அவள் நினைத்தாள், அதனால் அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.202

பிரமாண-வசனம் :— ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.60.24)—

tasyāḥ su-duḥkha-bhaya-śoka-vinaṣṭa-budddher
hastāc chlathad-valayato vyajanaṁ papāta
dehaś ca viklava-dhiyaḥ sahasaiva muhyan
rambeva vāta-vihatā keśhāḥ

மொழிபெயர்ப்பு: 'துவாரகையில் கிருஷ்ணர் ருக்மிணியுடன் கேலி செய்து கொண்டிருந்தபோது, ​​அவள் துயரத்தாலும், பயத்தாலும், புலம்பலாலும் நிறைந்திருந்தாள். அவள் தன் அறிவையும் இழந்திருந்தாள். அவள் தன் கை வளையல்களையும், இறைவனுக்கு விசிறி வீசப் பயன்படுத்திய விசிறியையும் கீழே போட்டாள். அவளுடைய தலைமுடி கலைந்து, அவள் மயங்கி திடீரென விழுந்தாள், பலத்த காற்றில் சாய்ந்த வாழை மரம் போலத் தோன்றினாள்.'

பொருளுரை: ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் (10.60.24) உள்ள இந்தப் பாடல், கிருஷ்ணர் தனது படுக்கையறையில் ருக்மிணியிடம் பேசியதைக் குறிக்கிறது. அவளுடைய நேர்மையைச் சோதிக்க, அவர் தன்னை ஏழை, தகுதியற்றவர் மற்றும் அவளுடைய காதலனாக இருக்கத் தகுதியற்றவர் என்று காட்டிக் கொண்டு அவளிடம் கேலி செய்யத் தொடங்கினார். அவர் கேலி செய்வதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், ருக்மிணி அவரை தீவிரமாக எடுத்துக் கொண்டு, அவர் தனது துணையை விட்டு வெளியேற விரும்புவதாக நினைத்தார். இந்தத் தவறான புரிதல் அவளை மிகவும் வருத்தமடையச் செய்தது, மேலும் அவளுடைய முழு உடலும் பாதிக்கப்பட்டது. அவளுடைய விசிறி மற்றும் வளையல்கள் தரையில் விழுந்தன, மேலும் அவளும் பலத்த காற்றில் சாய்ந்த வாழை மரம் போல கீழே விழுந்தாள்.

சைதன்ய கரிதாமிருதா, மத்திய-லீலா 19.203

வ்ரஜே ஐஸ்வர்யாஹின கேவல-ரதிதே கிருஷ்ணகே நிஜ-வஷ்ய-ஞான:—

'கேவல'ர சுத்த-பிரேம 'ஐஸ்வர்ய' ந ஜானே
ஐஸ்வர்ய தேகிலியோ நிஜ-சம்பந்த சே மானே

மொழிபெயர்ப்பு: கேவல நிலையில் (கலப்பற்ற பக்தி) ஒரு பக்தர் கிருஷ்ணரின் எல்லையற்ற செல்வத்தை அனுபவித்தாலும் அதைக் கருத்தில் கொள்வதில்லை . அவர் கிருஷ்ணருடனான தனது சொந்த உறவை மட்டுமே தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கிறார்.

பொருளுரை: ஒரு பக்தர், குறிப்பாக கிருஷ்ணருடனான நட்பில் , தூய்மையான, கலப்படமற்ற பக்தி நிலையை அடையும் போது , ​​அவர் பகவானின் ஐஸ்வர்யங்களைப் பார்த்தாலும் அவற்றை மறந்துவிடுகிறார், மேலும் தன்னை கிருஷ்ணருக்குச் சமமாகக் கருதுகிறார். உண்மையில் தன்னை கிருஷ்ணருடன் ஒப்பிடுவதில் எந்தக் கேள்வியும் இல்லை, ஆனால் பக்தர் கிருஷ்ண உணர்வில் மிகவும் முன்னேறியிருப்பதால், அவர் ஒரு சாதாரண மனிதனுடன் நடந்து கொள்வது போல் கிருஷ்ணருடன் நடந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஜெயபதாக சுவாமி: கிருஷ்ணரின் மீதான இந்தத் தூய அன்பு, கிருஷ்ண உணர்வில் பெரும் முன்னேற்றம் அடைவதற்கான அறிகுறியாகும் . இந்த வகையான நெருக்கமான தூய்மையான செயல்களால் கிருஷ்ணர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறார்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.204

(1) ஸ்வயம் பகவான் கிருஷ்ணகே யசோதரா நிஜபுத்ர-ஞான:—

ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.8.45) —

trayya copanishadbhiś ca
sāṅkhya-yogaiś ca sātvataiḥ
upagiyamana-māhātmyaṁ
hariṁ sāmanyatātmajam

மொழிபெயர்ப்பு: 'கிருஷ்ணரின் வாயில் உள்ள அனைத்து பிரபஞ்சங்களையும் அன்னை யசோதை கண்டபோது, ​​அவள் தற்போதைக்கு ஆச்சரியப்பட்டாள். அவருக்கு பலிகொடுக்கும் மூன்று வேதங்களைப் பின்பற்றுபவர்களால் இந்திரன் மற்றும் பிற தேவர்கள் போல பகவான் வணங்கப்படுகிறார் . உபநிஷதங்களைப் படிப்பதன் மூலம் அவரது மகத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் துறவிகளால் அவர் அருவமான பிரம்மனாகவும் , பிரபஞ்சத்தை பகுப்பாய்வு ரீதியாகப் படிக்கும் சிறந்த தத்துவஞானிகளால் புருஷனாகவும், சிறந்த யோகிகளால் எங்கும் நிறைந்த பரமாத்மாவாகவும் , பக்தர்களால் பரம புருஷராகவும் வணங்கப்படுகிறார் . இருப்பினும், அன்னை யசோதை பகவானை தனது சொந்த மகனாகக் கருதினார்.'

பொருளுரை: இந்தப் பதம் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10.8.45) மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது . ஆன்மீகத்தில் முன்னேறியவர்கள் யோகமாயாவின் கருணையால் கிருஷ்ணரின் ஐஸ்வர்யத்தை மறந்து விடுகிறார்கள் . உதாரணமாக, அன்னை யசோதை கிருஷ்ணரை ஒரு சாதாரண குழந்தையாகக் கருதினார்.

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, தாமோதர-லீலையில் யசோதா ஒரு சாதாரண குழந்தையைப் போல கிருஷ்ணரைக் கட்ட முயன்றார், ஆனால் அந்தக் கயிறு எப்போதும் இரண்டு விரல்கள் மிகக் குறுகியதாகவே இருந்தது. கிருஷ்ணர் இறுதியாக தனது இனிமையான விருப்பத்தாலும் யசோதையின் தூய பக்தியாலும் இணைந்து, தன்னைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.205

ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.9.14)—

தஷ் மத்வாத்மஜம் அவ்யக்தம்
மர்த்ய லிங்கம் அதோக்ஷஜம்
கோபிகோலுகலே தம்னா
பபந்த ப்ராக்ருதம் யதா

மொழிபெயர்ப்பு: 'கிருஷ்ணர் புலன் உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டவராகவும் , மனிதர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியாதவராகவும் இருந்தாலும், அவர் ஒரு ஜட உடலைக் கொண்ட ஒரு மனித உருவத்தை எடுக்கிறார். இவ்வாறு தாய் யசோதை அவரைத் தனது மகனாக நினைத்து, பகவான் கிருஷ்ணரை ஒரு சாதாரண குழந்தையைப் போல ஒரு மரச் சாந்தில் கயிற்றால் கட்டினாள் .'

பொருளுரை: ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் (10.9.14) உள்ள இந்தப் பாடல், பகவான் கிருஷ்ணர், தாய் யசோதையின் முன் ஒரு சாதாரண குழந்தையைப் போலத் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்வதைக் குறிக்கிறது. அவர் ஒரு குறும்புக்காரப் பையனைப் போல விளையாடி, வெண்ணெய் திருடி, வெண்ணெய் பானைகளை உடைத்துக் கொண்டிருந்தார். அன்னை யசோதை கலக்கமடைந்து , மசாலாப் பொருட்களை அரைக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சாந்தில் இறைவனைக் கட்ட விரும்பினார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் பரம புருஷ பகவானை ஒரு சாதாரண குழந்தையாகக் கருதினார்.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.206

(2) ஸ்வயம் பகவான் கிருஷ்ணகே ஸ்ரீதாமதிர சகா-ஞான:—

ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.18.24) —

உவாஹ கிருஷ்ணோ பகவான்
ஸ்ரீதாமானம் பராஜித
ঃ விருஷபங் பத்ரசேனஸ் து
ப்ரலம்போ ரோஹிணி-சூதம்

மொழிபெயர்ப்பு: 'கிருஷ்ணர் ஸ்ரீதாமாவால் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, ​​அவர் அவரைத் தனது தோள்களில் சுமக்க வேண்டியிருந்தது. அதேபோல், பத்ரசேனன் விருஷபனைச் சுமந்தான், பிரலம்பா ரோஹிணியின் மகன் பலராமனைச் சுமந்தான்.'

பொருளுரை: இந்தப் பாடல் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் (10.18.24) உள்ளது . பிருந்தாவனக் காட்டில் அனைத்து இடையர் சிறுவர்களும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​கிருஷ்ணரையும் பலராமரையும் கடத்துவதற்காக பிரலம்பாசுரன் என்ற அரக்கன் தோன்றினான். அந்த அசுரன் ஒரு இடையர் சிறுவனின் உருவத்தில் தோன்றினான், ஆனால் கிருஷ்ணரால் அவனது தந்திரத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எனவே கிருஷ்ணர் அனைத்து இடையர் சிறுவர்களையும் இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரித்தார். ஒரு பிரிவு பலராமருக்குச் சொந்தமானது, மற்றொரு பிரிவு கிருஷ்ணருக்குச் சொந்தமானது. இறுதியில் கிருஷ்ணர் இந்த நாடகத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டார், மேலும் பந்தயத்தின்படி, தோற்கடிக்கப்பட்ட அணி வெற்றி பெற்ற அணியைத் தங்கள் தோள்களில் சுமக்க வேண்டியிருந்தது. கிருஷ்ணர் ஸ்ரீதாமாவைத் தோள்களில் சுமக்க வேண்டியிருந்தது, பத்ரசேனன் விருஷபனைத் சுமக்க வேண்டியிருந்தது. பிரலம்பாசுரன் என்ற அரக்கன் பலராமனைத் சுமக்க வேண்டியிருந்தது, பலராமர் தோள்களில் ஏறியதும், அந்த அரக்கன் வெகுதூரம் ஓடினான். இறுதியாக, அரக்கன் தனது உடலைப் பிரம்மாண்டமாக விரிவடையத் தொடங்கினான், பலராமர் தன்னைக் கொல்ல எண்ணியிருப்பதைப் புரிந்துகொண்டான். பலராமர் உடனடியாக தனது வலுவான முஷ்டியால் அரக்கனின் தலையில் அடித்தான், அந்த அரக்கன் தலை உடைந்த பாம்பைப் போல இறந்து விழுந்தான் .

ஜெயபதாக சுவாமி: பிருந்தாவனத்தில் உள்ள கோழைகள் கிருஷ்ணரையும் பலராமரையும் தங்களில் ஒருவராகக் கருதுவதை இது காட்டுகிறது. உண்மையில், அவர்களுக்கு எப்போதும் வரம்பற்ற சக்தி உண்டு, பலராமர் இது ஒரு கோழை அல்ல, ஒரு அரக்கன் என்பதை புரிந்துகொண்டபோது, ​​அவர் அவரது தலையை அடித்து நொறுக்கினார். எனவே, கிருஷ்ணரும் பலராமரும், அவர்கள் எப்போதும் பரம புருஷர், ஆனால் கோழைகளுடன் தெய்வீக லீலைகளை அனுபவிக்க அவர்கள் அவர்களில் ஒருவராகத் தோன்றினர்.

சைதன்ய கரிதாமிருதா, மத்திய-லீலா 19.207-209

(3) சுயம் பகவான் கிருஷ்ணகே ஸ்ரீ-ராதாரா ஸ்வபஷ்ய காண்ட-ஞான:—

sā ca mene thadātmānaṁ
variṣṭhāṁ sarva-yoshitām
hitvā gopiḥ kama-yānā
mām asau bhajate Priyaḥ

ததோ கத்வா வனோத்தேசம்
த்ருப்தா கேசவம் அப்ரவீத்
ந பராயே 'ஹம் கலிது
நய மாம் யத்ர தே மன:

ஏவம் உக்தঃ ப்ரியம் ஆஹ ஸ்கந்தம்
ஆருஹ்யதம் இதி
ததஶ் சாந்தர்ததே கிருஷ்ணா
ঃ ச வதுர் அன்வதாப்யத ॥ 

மொழிபெயர்ப்பு: 'என் அன்பான கிருஷ்ணரே, நீர் என்னை வணங்கி, உம்முடன் மகிழ்ச்சியாக இருக்க விரும்பிய மற்ற அனைத்து கோபியர்களின் கூட்டத்தையும் விட்டுவிடுகிறீர் ." இப்படி நினைத்து, ஸ்ரீமதி ராதாராணி தன்னை கிருஷ்ணரின் மிகவும் பிரியமான கோபியாகக் கருதினாள். அவள் பெருமைப்பட்டு, ராசலீலையை கிருஷ்ணருடன் விட்டுச் சென்றாள். அடர்ந்த காட்டில் அவள், ' என் அன்பான கிருஷ்ணரே, இனி நான் நடக்க முடியாது. நீர் விரும்பும் இடத்திற்கு என்னை அழைத்துச் செல்லலாம்' என்றாள். ஸ்ரீமதி ராதாராணி கிருஷ்ணரிடம் இவ்வாறு மன்றாடியபோது, ​​கிருஷ்ணர், ' என் தோள்களில் எழுந்திரு' என்றார். ஸ்ரீமதி ராதாராணி அவ்வாறு செய்யத் தொடங்கியவுடன், அவர் மறைந்துவிட்டார். பின்னர் ஸ்ரீமதி ராதாராணி தனது வேண்டுகோள் மற்றும் கிருஷ்ணரின் மறைவு குறித்து துக்கப்படத் தொடங்கினார்.

பொருளுரை: இந்த மூன்று செய்யுள்களும் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10.30.36-38) மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன .

ஜெயபதாக சுவாமி: எனவே, இவை ராதாவிற்கும் கிருஷ்ணருக்கும் இடையிலான நெருக்கமான லீலைகள். ஸ்ரீமதி ராதாராணி கிருஷ்ணரை தனது காதலராக மட்டுமே நடத்துகிறார், அவருடைய ஆடம்பரத்தைப் பற்றி சிந்திக்கவில்லை. தூய அன்பில் எந்த பிரமிப்பும் பயபக்தியும் இல்லை.

சைதன்ய கரிதாம்ருதா, மத்திய-லீலா 19.210

ஸ்ரீமத்-பகவதே (10.31.16) —

பதி-சுதன்வய-பிராத்ரு-பாந்தவன்
அதிவிலங்ய தே 'ன்டி அச்யுதாகதாஹ்
கதி-விதஸ் தவோத்கீத-மோஹிதாஹ்
கிதவ யோஷிதாஹ் கஸ் த்யாஜென் நிஷி

மொழிபெயர்ப்பு: 'அன்புள்ள கிருஷ்ணரே, நாங்கள் கோபியர்கள் எங்கள் கணவர்கள், மகன்கள், குடும்பத்தினர், சகோதரர்கள் மற்றும் நண்பர்களின் கட்டளையைப் புறக்கணித்து , தங்கள் துணையை விட்டுவிட்டு உங்களிடம் வந்துள்ளோம். எங்கள் ஆசைகளைப் பற்றி உங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும். உங்கள் புல்லாங்குழலின் உன்னத இசையால் நாங்கள் கவரப்பட்டதால் மட்டுமே நாங்கள் வந்துள்ளோம். ஆனால் நீங்கள் ஒரு பெரிய ஏமாற்றுக்காரர், ஏனென்றால் இரவின் நடுவில் எங்களைப் போன்ற இளம் பெண்களின் துணையை வேறு யார் கைவிடுவார்கள் ?'

பொருளுரை: ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10.31.16) மேற்கோள் காட்டப்பட்ட இந்தப் பதம், இரவின் மறைவில் கிருஷ்ணரின் இன்பத்திற்காக கோபியர்கள் எவ்வாறு காட்டிற்குச் சென்றார்கள் என்பதை விவரிக்கிறது . கோபியர்கள் கிருஷ்ணரை அணுகி அவருடன் ராச நடனத்தில் தங்களை மகிழ்வித்தனர் . கிருஷ்ணருக்கு இது நன்றாகத் தெரியும், ஆனால் அவர் மேலோட்டமாக அவர்களைத் தவிர்க்க முயன்றார். எனவே கோபியர்கள் அவரை கிதவன், ஒரு பெரிய ஏமாற்றுக்காரன் என்று அழைக்கிறார்கள் , ஏனென்றால் அவர் முதலில் அவர்களை தன்னுடன் நடனமாட வருமாறு ஈர்த்தார், ஆனால் அவர்கள் உண்மையில் வந்தபோது, ​​அவர்களின் நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களின் கட்டளைகளைப் புறக்கணித்து, அவர்களுக்கு நல்ல அறிவுரைகளை வழங்குவதன் மூலம் அவர்களைத் தவிர்க்க முயன்றார். இந்த தந்திரமான அறிவுரைகள் கோபியர்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு அதிகமாக இருந்தன ; எனவே கிருஷ்ணரை கிதவன், ஒரு பெரிய ஏமாற்றுக்காரன் என்று அழைக்க அவர்களுக்கு உரிமை இருந்தது . அவர்கள் அனைவரும் இளம் பெண்கள், அவர்கள் அவரிடம் மகிழ்ச்சியடைய வந்திருந்தனர். அவர் அவர்களை எப்படித் தவிர்க்க முடியும்? எனவே , கோபியர்கள் இந்தப் பதத்தில் மிகுந்த ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தினர். அவர்கள் தாமாகவே வந்தார்கள், ஆனால் கிருஷ்ணர் மிகவும் தந்திரமானவர் , அவர்களுடன் பழகுவதைத் தவிர்க்க விரும்பினார். கோபியர்களின் புலம்பல் நிச்சயமாக மிகவும் பொருத்தமானது, மேலும் இந்த வழியில் கிருஷ்ணர் அவர்களின் நேர்மையை சோதித்தார்.

ஜெயபதாக சுவாமி: இது, விருந்தாவனத்தைச் சேர்ந்த கோபியர்கள் , கிருஷ்ணரை எந்த பிரமிப்பும், பயபக்தியும் இல்லாமல் சமமாக நடத்தினர் என்பதைக் காட்டுகிறது, அவர் ஒரு பெரிய ஏமாற்றுக்காரர் என்று அவரைத் தண்டித்தார்கள் . எனவே , கிருஷ்ணர் அவர்களை எப்படி அழைத்தாரோ, அவர்கள் வந்தார்கள், பின்னர் அவர் அவர்களைத் தவிர்த்து வந்தார் என்ற உயர்ந்த நிலைப்பாட்டை அவர்கள் எடுத்தார்கள் . எனவே, இந்த வழியில் அவர் தனது பக்தர்களின் நேர்மையை சோதிக்கிறார்.

"கோகுல விருந்தாவனத்தில் மரியாதை இல்லாத தூய பற்று ஆட்சி செய்கிறது" 
என்ற அத்தியாயம் இப்படி முடிகிறது : பகவான் ஸ்ரீ சைதன்ய மகாபிரபு ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமிக்கு உபதேசம் செய்கிறார்.