20210725 ஸ்ரீமத் பாகவதம் 1.9.47

மூகம் கரோதி வாஞ்சலம் பங்கும் லங்காயதே கிரிம்
யத்-க்ருபா தம் அஹம் வந்தே ஸ்ரீ-குரும் தீன-தாரணம்
பரமானந்த-மாதவம் ஸ்ரீ சைதன்ய ஈஷ்வரம்
ஹரி: ஓம் தத் ஷத் 

ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய
ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய
ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய

 ஸ்ரீமத் பாகவதம்             1.9.47

 துஷ்டுவுர் முனயோ ஹ்ருஷ்டா:
க்ருஷ்ணம் தத்-குஹ்ய-நாமபி: 
ததஸ் தே க்ருஷ்ண-ஹ்ருதயா:
ஸ்வாஸ்ரமான் ப்ரயயு: புன:

மொழிபெயர்ப்பு: பிறகு மாமுனிவர்கள் அனைவரும் அங்கிருந்த பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை திவ்ய வேத மந்திரங்களால் போற்றிப் புகழ்ந்தனர். அதன் பிறகு அவர்கள் அனைவரும் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை தங்களது இதயத்தில் தாங்கியவாறு அவரவர் ஆஷ்ரமங்களுக்குத் திரும்பினர்

 பொருளுரை: பகவானின் இதயத்தில் அவரது பக்தர்கள் எப்பொழுதும் உள்ளனர். அதைப் போலவே பக்தர்களின் இதயத்திலும் பகவான் எப்பொழுதும் இருக்கிறார். அதுவே பகவானுக்கும், அவரது பக்தர்களுக்கும் உள்ள இனிய உறவாகும். பகவானிடமுள்ள தூய அன்பினாலும், பக்தியாலும் தங்களுக்குள் எப்பொழுதும் பகவான் இருப்பதை பக்தர்கள் காண்கின்றனர். பகவானுக்கும், செய்ய வேண்டியதோ அல்லது அடைய வேண்டியதோ ஒன்றுமில்லை என்றபோதிலும், அவரது பக்தர்களின் நலன்களை கவனிப்பதில் அவர் எப்பொழுதும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறார். சாதாரண ஜீவராசிகளின் எல்லா செயல்களும், விளைவுகளும் இயற்கை விதிகளால் ஆளப்படுகின்றன. ஆனால் பக்தர்களை சரியான வழியில் செலுத்துவதில் பகவான் எப்பொழுதும் அக்கரை கொண்டவராக இருக்கிறார். எனவே பக்தர்கள் பகவானின் நேரடியான பாதுகாப்பில் இருக்கின்றனர். மேலும் பகவானும் கூட தம்மை அவரது பக்தர்களின் பாதுகாப்பில் மட்டுமே வைத்துக்கொள்கிறார். எனவே, வியாசதேவரை தலைமையாகக் கொண்ட எல்லா முனிவர்களும் பகவானின் பக்தர்கள் என்பதால், ஈமச்சடங்குகளுக்குப் பின், அவர்கள் முன்பிரத்தியட்சமான நின்றிருந்த பகவானை திருப்திப்படுத்துவதற்காக வேத மந்திரங்களை ஓதினர். எல்லா வேத மந்திரங்களும் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை திருப்திப்படுத்துவதற்காகவே ஓதப்படுகின்றன. இது கீதையில் (15-16) உறுதி செய்யப்பட்டு உள்ளது. எல்லா வேதங்கள், உபநிஷதங்கள், வேதாந்தம் முதலானவை அவரை மட்டுமே தேடிச் செல்கின்றன. எல்லா மந்திரங்களும் அவரைப் புகழ்வதற்காகவே உள்ளன. எனவே, முனிவர்கள், அந்த நோக்கத்திற்கு ஏற்ற சரியான செயல்களைச் செய்து, மகிழ்ச்சியுடன் அந்தந்த துறவறங்களுக்குச் சென்றனர்.

 ஜெயபதாக ஸ்வாமி:  பக்தர்களின் இதயத்தில் இறைவன் வசிக்கிறார், இறைவனின் இதயத்தில் பக்தர்கள் வசிக்கிறார்கள். இப்போது இங்கே பிஷ்மதேவர், தனது கடைசி நேரத்தில், பகவான் கிருஷ்ணரின் மீது தனது உணர்வை முழுமையாக உள்வாங்கினார். அதனால் அம்புகளால் அவர் மேலும் வலியை உணரவில்லை. அவர் வெறுமனே கிருஷ்ணரின் ஆழ்நிலை வடிவத்தை நினைவு கூர்ந்தார். இந்த தியான நிலையில் அவர் தனது உடலை விட்டு வெளியேறினார். அனைவரும் அமைதியாக இருந்தனர். அவர் மீண்டும் கடவுளிடம் சென்றுவிட்டார் என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர். அப்போது வானத்திலிருந்து மலர்கள் பொழிந்தன. மேலும் அந்த நேரத்தில் அனைத்து முனிவர்களும், துறவிகளும் வேத பாராயணம் செய்ய ஆரம்பித்தனர் என்று இந்த வசனம் நமக்கு சொல்கிறது. இந்த வேத துதிகள் அனைத்தும் பரமாத்மாவை மகிழ்விப்பதற்காகவே. எனவே எல்லாமே மிகச் சிறந்த கிருஷ்ண உணர்வாக இருந்தது.

எனவே, ஸத்ய யுகத்தில் அனைவரும் எவ்வாறு மனக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தனர் என்பதை பானு ஸ்வாமி மஹாராஜா விளக்கிக் கொண்டிருந்தார். அதனால் அவர்களால் தியானம் செய்ய முடிந்தது. ஆனால் திரேதா யுகத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு தர்மம் குறைந்து, மனம் கொஞ்சம் கலங்கியது. எனவே கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்த அவர்களுக்கு சுடர் தேவைப்பட்டது. திரேதா யுகத்தில் யக்ஞம் முறை இருந்தது. துவாபர யுகத்தில் தர்மத்தின் பாதி தொலைந்து போனதால், மனதை ஒருமுகப்படுத்த கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள் தேவைப்பட்டன. பல பேய்கள் இருந்ததையும் நாம் அறிவோம். பகவான் கிருஷ்ணர் எத்தனையோ அசுரர்களைக் கொன்றார். எனவே கலியுகத்தில் மனம் மிகவும் கலங்குகிறது மற்றும் தர்மத்தின் நான்கில் மூன்று பங்கு இழக்கப்படுகிறது. எனவே, கிருஷ்ணர் ஹரிநாம ஸங்கீர்த்தனத்தை முறையாகக் கொடுத்தார். ஹரிநாமத்தை எந்த இடத்திலும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் செய்யலாம். புனித நாமத்தைக் கேட்டாலே போதும். ஆனால் இப்போது மக்கள் அவர்களுக்குள் தெய்வீக மற்றும் பேய் இயல்புகளைக் கொண்டுள்ளனர். UK இல், அவர்கள் COVID-19 கட்டுப்பாடுகளை நீக்கியுள்ளனர் என்பதை நான் செய்தியில் பார்த்தேன். எனவே அங்கு ஒரு இரவு கிளப் இருந்தது, மக்கள்  போதையை எடுத்துகொண்டு. சுமார் 500 அல்லது 1000 பேர் நடனமாடினர். நரக நிலைமை போல் இருந்தது. அதுவே அறியாமையின் முழு முறை ஆகும். எனவே மக்கள் தற்போது மிகவும் குழப்பமடைந்துள்ளனர், மேலும் மதிப்புமிக்க மனித வாழ்க்கையின் வடிவத்தை அவர்கள் அறியவில்லை. அவர்கள் உண்மையில் புனித நாமங்களை உச்சரிப்பதில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம்.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தைப் படிப்பதன் மூலம் ஆண், பெண் இருபாலரும் எவ்வாறு விசேஷமாகப் பலன் பெறலாம் என்பதைப் பற்றி நேற்று படித்தோம். ஆகவே முட்டாள்கள், அவர்கள் தங்கள் புலன்களை திருப்திப்படுத்துவதன் மூலம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக  நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அதே புலன்களால் அவர்கள் துன்பப்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். உலக சுகாதார நிறுவனம் மக்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று கூறினாலும், மக்கள் அதை பொருட்படுத்துவதில்லை. எனவே ஸ்ரீல பிரபுபாதர் கூறுகிறார், நாம்  ஒருவர் பின் ஒருவராகக் கொல்கிறோம், ஆனால் கிருஷ்ணர் அதைச் செய்யும்போது, ​​அவர் கூட்டமாகக் கொல்கிறார். தற்போது கோவிட்-19 காரணமாக 4 மில்லியன் மக்கள் உயிரிழந்துள்ளனர். மேலும் அது குறைவதில்லை. மக்கள் ஹரே கிருஷ்ணாவை ஜபிப்பதும், பக்தித் தொண்டில் ஈடுபடுவதும் மிகவும் முக்கியம்.

பீஷ்மதேவரின் மறைவு பற்றி கேள்விப்பட்டு வருகிறோம். இது மிகவும் அழகான பொருளுடையது. நாம் இந்த ஜட உடல் அல்ல,  நித்திய ஆவி ஆத்மாக்கள், நாம் கிருஷ்ணரின் அணு நிமிட ஆற்றல். பக்தர்கள் கிருஷ்ணரின் மீது மிகுந்த அன்புடன் இருப்பதால், அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் இதயத்தில் இறைவனைக் காண்கிறார்கள். எனவே நாங்கள் கலப்படமற்ற அன்பை ஊக்குவிக்கிறோம். ஆனால் மக்கள் திகைத்து காமத்தை வளர்க்கிறார்கள். மற்றும் அவர்கள் போதை எடுக்கும் போது, ​​அவர்கள்மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள். அதனால்தான் ஸ்ரீல பிரபுபாதர் இந்த தற்போதைய சமூகம் ஒரு நுட்பமான விலங்கு சமூகம் போன்றது என்று கூறுகிறார். எனவே கிருஷ்ணர் தனது பக்தர்களை தனது இதயத்தில் வைத்திருக்கிறார். கிருஷ்ணர் தனது பக்தர்கள் சரியான பாதையில் இருப்பதைக் காண விரும்புகிறார். அவர்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்ல முடிந்தால், கடவுளிடம் திரும்பி செல்ல வேண்டும். எனவே கிருஷ்ணர் சில சமயங்களில் தன்னைத் தம் பக்தர்களின் பராமரிப்பில் வைத்துக்கொள்வார். அவர் அனைவருக்கும் இறைவன், ஜகந்நாதர் ஆவார். ஆனால் நந்த மஹாராஜாவை எடுத்து கொண்டால்  தனது காலணிகளை எடுத்துச் செல்லவும், தன்னை கவனித்துக் கொள்ளவும் கிருஷ்ணர் அவரை அனுமதித்தார். சிலசமயம் தூதுவராகவும் ஆனார்; அர்ஜுனனுக்கு தேர் சாரதியாகவும் ஆனார். அவர் இதைச் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவர் அதை செய்ய விரும்புகிறார். எனவே அவர் தனது பக்தர்களுக்கு சேவை செய்ய விரும்புவதைப் போலவே, பக்தர்களும் எப்போதும் அவருக்கு சேவை செய்ய விரும்புகிறார்கள். அன்னை பார்வதி சிவபெருமானிடம் கேட்டபோது, ​​பல வகையான வழிபாடுகள் உள்ளன, எது சிறந்தது? சிவபெருமான் பதிலளித்தார், ஆராதனம் அதி சர்வே ஸ்யாம் விஷ்ணு ஆராதனம் பரம. எல்லா வகையான வழிபாடுகளிலும், விஷ்ணுவை வழிபடுவது சிறந்தது. ஒன்று மற்றவற்றை விட சிறந்தது, அதாவது, கிருஷ்ணருடன் தொடர்புடைய பொருட்களை அல்லது உபகரணங்களை வழிபடுவது, ததீயா வழிபாடு இன்னும் சிறந்தது. நீங்கள் சிவபெருமானை தனிப்பட்ட இறைவனாக வணங்கினால், அது மகிழ்ச்சியை தராது. ஆனால் நீங்கள் சிவபெருமானை மிகப் பெரிய வைஷ்ணவராக வணங்கினால் அது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. வைஷ்ணவானாம் யதா ஸம்பு, வைஷ்ணவர்களில் ஸம்பு சிறந்தவர். எனவே கிருஷ்ணரை மையபடுத்தி நாம் தேவர்களை வழிபட வேண்டும் என்பதன் ரகசியம் இதுவே, அது மங்களகரமானது.

இப்போது நாம் பீஷ்மதேவரின் புறப்பாடு மற்றும் அவர்கள் எப்படி இறுதி சடங்குகளை செய்தார்கள் என்பதைப் படிக்கிறோம். மற்றும் அனைத்து ரிஷிகள் எப்படி அவர்கள் அனைவரும் பல்வேறு வேத துதிகளை உச்சரித்து அவரது புறப்பாட்டை கொண்டாடினர் என படித்தோம். நேற்று, மாயப்பூரில், புனித பக்தி சாரு சுவாமிகளின் மறைந்த ஆண்டு விழாவை நாங்கள் அனுசரித்துக்கொண்டிருந்தோம். எப்படியோ அதே சமயம் பிஷ்மதேவரின் புறப்பாடு பற்றிய பாகவத வசனங்களைப் படித்துக் கொண்டிருந்தோம். நேற்று அவர்கள் ஸ்ரீல பக்திவினோதா தாகூராவை மேற்கோள் காட்டி, வைஷ்ணவர் இறந்துவிட்டார் என்று கூறுபவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பதாகவும், அவர்கள் இன்னும் ஒலியுடன் வாழ்கிறார்கள் என்றும், வாழும்போதே அவர்கள் புனித நாமத்தை எங்கும் பரப்ப முயற்சிக்கிறார்கள் என்றும் அவர் எழுதினார்.

தேவானந்த பண்டிதா எப்படி மிகவும் புண்படுத்தினார் என்பதை நாங்கள் படித்துக் கொண்டிருந்தோம், ஆனால் வக்ரேஸ்வர பண்டிதாவின் சங்கமத்தால் அவர் மாறினார். அவர் பாகவதத்தை எவ்வாறு படிக்க வேண்டும் மற்றும் ஸ்ரீமத்-பாகவதம் எவ்வாறு கற்பிக்க வேண்டும் என்பதை அறிய விரும்பினார். ஸ்ரீமத் பாகவதம் ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை, அதில் பக்தித் தொண்டினைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை என்று பகவான் சைதன்யர் கூறினார். அதனால்தான் ஸ்ரீமத்-பாகவதம் தூய பக்தி சேவையைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லாததால் அமல புராணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மற்ற புராணங்கள் மற்றும் பிற இலக்கியங்களில் இறைவன் இருக்கிறார், பக்தி சேவை உள்ளது, ஆனால் மற்ற விஷயங்களும் உள்ளன. அதனால்தான் மக்கள் பெரும்பாலும் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கொஞ்சம் குழப்பமடைகிறார்கள். ஆனால் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் பக்தியைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. எனவே ஒரு முட்டாள் என்றால், அவர்கள் ஸ்ரீமத்-பகவதத்தை அடைக்கலம் கொண்டால், அவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்று கூறப்படுகிறது. எனவே பாகவதம் ஒவ்வொருவரும் மிகவும் முக்கியமாக படிக்க வேண்டியதாகும்.  பரீக்ஷித் மஹாராஜா இறைவனைத் தேடுவதற்காக தனது உயிரை முழுமையாக தியாகம் செய்துள்ளார். ஸ்ரீல பிரபுபாதா, நிறைய சிரமங்களையும் பொறுப்புக்களையும் ஏற்றுக்கொண்டார், பக்தி சாரு மகாராஜா பாகவதத்தை ஆங்கிலத்தில் இருந்து வங்காளத்திற்கு மொழிபெயர்த்துள்ளார். பக்தி விஜய பாகவத ஸ்வாமிகள் மற்றும் ஆசிரியர்கள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் பல பேராசிரியர்கள் இந்த ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை பலவாறு போற்றுகிறார்கள், இது ஸாது பாஷா - தொழில்நுட்ப பெங்காலி மொழியில் செய்யப்படவில்லை, மாறாக எளிமையான இனிமையான பெங்காலி மொழியில் மற்றும் அனைவருக்கும் புரியும் படி தரப்பட்டுள்ளது. மாயாவாதி பண்டிதர் ஒருவரின் சொற்பொழிவுக்கு சென்றுவிட்டு ஒருவர் வந்து கொண்டிருந்தார்.  அவ்வழியே சென்று கொண்டிருந்த ஒரு பக்தர், அவரிடம் ஓ! நீங்கள் நிரலை எப்படி விரும்பினீர்கள்? மிக மிக அருமை! நல்ல திட்டம்! அப்படியானால் சுவாமிஜி என்ன சொன்னார்? சுவாமி, என்ன சொன்னார்? அவர் என்ன சொன்னார்? நான் ஒரு சாதாரண மனிதன், அவன் சொன்னதை நான் எப்படி அறிவேன்? இது மிகவும் அருமையாக இருந்தது, ஆனால் எனக்கு எதுவும் புரியவில்லை. எனவே, அதுவே வித்தியாசம், ஸ்ரீல பிரபுபாதர் மிக உயர்ந்த தத்துவத்தை மிக எளிதாக ஜீரணிக்கக்கூடிய முறையில் வழங்கினார்.

 இது சைதன்ய மஹாபிரபு தேவானந்த பண்டிதாவுக்குக் கொடுத்த அறிவுரை. தயவு செய்து பாகவதத்தில் பக்தி சேவையை வழங்குங்கள். அதுவே மக்களின் துன்பங்களுக்குத் தீர்வு. இப்போது எப்படியாவது இந்த தொற்றுநோய் நேரத்தில் மக்களை ஹரே கிருஷ்ணா ஜபிக்கவும், கடவுளின் நாமத்தை ஜபிக்கவும் வைக்க வேண்டும். மேலும் கர்மாவின் விதிகளை, இயற்கையின் விதிகளை நாம் மீறுவதால், நாம் கஷ்டப்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம். நம் பக்தர்களில் சிலர் கூட கஷ்டப்படுகிறார்கள். ஆனால், பிஷ்மதேவா செய்ததைப் போல அவர்களால் கிருஷ்ணரிடம் தங்கள் உணர்வை செலுத்த முடிந்தால், இந்த வழியில் அவர்கள் உயர்ந்த இலக்கை அடைய முடியும். எனவே, பாகவதத்தின் இந்த பகுதி மிகவும் முக்கியமானது, ஏனென்றால் நாம் அனைவரும் மரணத்தை சந்திக்க நேரிடும், நாம் கவனமாக இல்லாவிட்டால் மீண்டும் பிறப்போம். ஆனால் பீஷ்மதேவர் கடந்து சென்ற வழியில், அவர் திரும்பப் போவதில்லை என்பதை அனைவரும் அறிந்தனர். ஹரிபோல்! ஹரிபோல்! இந்த இறுதி சோதனைக்கு அனைவரும் தங்களை தயார்படுத்திக் கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன். அப்போது அனைவரும் கிருஷ்ண உணர்வில் இருப்பதன் மூலம் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பார்கள். எனவே எனது வகுப்பை இத்துடன் முடித்துக் கொள்கிறேன். ஏதேனும் கேள்விகள் இருந்தால், கேள்விகளுக்கு ஐந்து நிமிடங்கள் தருகிறேன்.

கேள்வி: உத்தராயணத்தின் போது பீஷ்மதேவர் புறப்பட்டுவிட்டார், அவர் உத்தராயணத்திற்காகக் காத்திருந்து உயிரை விட்டுச் சென்றார். அப்படியானால், தக்ஷிணாயணத்தின் போது நாம் ஏன் பீஷ்ம பஞ்சகத்தைப் பின்பற்றுகிறோம்?

ஜெயபதாக ஸ்வாமி: உத்தராயணம் என்பது இரண்டாவது கருத்தாக இருந்தது, ஆனால் உண்மையான உண்மை என்னவென்றால் கிருஷ்ணர் இருந்தார். எனவே அவர் கிருஷ்ணரிடம் முழு கவனத்துடன் வெளியேற விரும்பினார். ஆனால் நாம் பீஷ்ம பஞ்சகத்தை அது விதிக்கப்பட்ட நேரத்தில் கடைப்பிடிக்கிறோம். கார்த்திகை மாத இறுதியில், ஏகாதசி முதல் பூர்ணிமா வரை என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது. இந்த நேரத்தில் அது ஏன் செய்யப்படுகிறது, எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் இது ஹரி-பக்தி விலாசத்திலும் மற்ற வேதங்களிலும் இந்த வழியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ரவிகுட்லா ராமச்சந்திர தாசா. கேள்வி: பீஷ்மதேவர் முழுமை பெற்ற மகாஜனாக இருந்து, போரில் கிருஷ்ணரின் பக்கம் செல்வதை விட தனது சொந்த சபதத்தை ஏன் உயர்வாக வைத்தார்? 

ஜெயபதாக ஸ்வாமி: ஏனெனில் அவர் துரியோதனனால் பராமரிக்கப்பட்டு வந்தார். பெங்காலி ஜார் நுவுன் காவோ தார் குண காவோ என்ற பழமொழி உள்ளது. நீங்கள் யாரிடமிருந்தோ அல்லது எவரிடமிருந்தோ உப்பை எடுத்துக் கொண்டாலும், அந்த நபருக்கு நீங்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இருங்கள். அதனால் துரியோதனனின் பக்கம் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் அவருக்கு ஏற்பட்டது. துரியோதனன் பாண்டவர்களின் பாரபட்சமானவன் என்றும் முழுமையாகப் போரிடவில்லை என்றும் குற்றம் சாட்டிக் கொண்டிருந்தான். பின்னர் பீஷ்மதேவர் ஐந்து அம்புகளை எடுத்து பூஜை செய்து, இந்த ஐந்து அம்புகளால் நான் பாண்டவர்களைக் கொல்வேன் என்று சபதம் எடுத்தார். கிருஷ்ணர் தலையிடாத வரை. அப்போது துரியோதனன் சரி, அந்த ஐந்து அம்புகளையும் என்னிடம் கொடு, நாளை வரை நான் வைத்திருப்பேன் என்றான்.  ஐந்து அம்புகளை  தனது படுக்கையில் வைத்தான். அப்போது அர்ஜுனன் அவனைப் பார்க்க வந்தான். இரவு நேரத்தில் ஒருவரையொருவர் நண்பர்கள் போல் சந்திப்பார்கள் ஆனால் பகலில் சண்டை போடுவார்கள். அர்ஜுனன் சொன்னான், நீ எனக்கு வரம் கொடுக்க வேண்டும், நான் உன்னை கந்தர்வர்களிடமிருந்து காப்பாற்றினேன், எனக்கு ஒரு வரம் தருவதாக சொன்னாய்? ஆம் சரி என்றான் துரியோதனன். உன்னிடம் ஐந்து அம்புகள் இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன், அவை எனக்கு வேண்டும், என்றான் அர்ஜுனன். உனக்கு எப்படித் தெரியும்? உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்? கிருஷ்ணர் என்னிடம் சொன்னார், அர்ஜுனன் சொன்னான். எனவே, அர்ஜுனன் அந்த ஐந்து அம்புகளையும் துரியோதனனிடம் இருந்து எடுத்தான். எனவே பீஷ்மர் மறுபுறம் இருந்தாலும், அது ஒரு தனித்துவமான சூழ்நிலை. அதனால் அவர் துரியோதனனின் பக்கத்தில் இருந்தாலும், கிருஷ்ணரே பரம புருஷர் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். இது ஒரு தனித்துவமான சூழ்நிலை. இறுதிக்கேள்வி.

பாக்யஸ்ரீ, கொல்கத்தா: பெங்காலி: யாரோ ஒருவர் எனக்கு முன்னால் இறந்து கொண்டிருக்கிறார் என்று எனக்குத் தெரிந்தால், இந்த நபர் கிருஷ்ணர் மீது ஆர்வம் காட்டவில்லை என்பதையும் நான் அறிவேன், ஆனால் அவர் என் முன்னால் இறந்து கொண்டிருக்கிறார் அவருக்கு கிருஷ்ணரின் மீது விருப்பமில்லை என்பதால் அவர் மீண்டும் இந்த ஜடவுலகில் பிறந்தாக வேண்டும், அந்த நேரத்தில் இந்த பக்தனிடம் என் கடமை என்னவாக இருக்க வேண்டும்?

ஜெயபதாக ஸ்வாமி: ஏதாவது ஒரு வழியில் நீங்கள் அவரை கிருஷ்ணரை நினைவு கொள்ளச் செய்தால், அது மிகவும் நன்றாக இருக்கும். அவரது காதுகளில் ஹரே கிருஷ்ணரை உச்சரிப்பதன் மூலம். அந்த நேரத்தில் பகவத் கீதையை சத்தமாகப் பாடலாம். இதற்குப் பிறகு நீங்கள் அவரை ஹரே கிருஷ்ண மஹா மந்திரத்தை உச்சரிக்கச் செய்தால், அது மிகவும் நன்றாக இருக்கும். மேலும் அவர் இறக்கும் போது அவரது தலையில் சில துளிகள் கங்கா நீரை ஊற்றலாம். மேலும் அவரது உடலை தகனம் செய்யும் போது, ​​காய்ந்த துளசியின் ஒன்று அல்லது இரண்டு கிளைகளை வைத்தால், அவர் உயர்ந்த இடத்தை அடைவார்.

அதனால் எனக்காக நாமஹட்டா பக்தர்கள் காத்திருக்கிறார்கள்.